Yogyakarta (6 augustus)
Vandaag zijn we eerst rustig opgestaan en hebben ontbeten. René voelt zich niet helemaal fit dus het is fijn dat we niet zo'n drukke dag hebben ingepland. Eerst zijn we met de Becaks naar de Malioboro gegaan. Franca en Sandra konden nu samen in een becak en René moest alleen. De Malioboro was een hele lange winkelstraat met allemaal souvenirswinkeltjes en vooral heel veel Batik winkels. De Batik wordt hier op Java gemaakt, dus vandaar dat we het zoveel zien. Franca heeft alleen een armband gescoord. Ook hier hebben we vast weer teveel voor betaald ;-).
Daarna op naar het paleis van de Sultan (het Kraton). We waren daar eigenlijk zo uitgekeken omdat we het niet zo bijzonder vonden en we het ook zat waren. Achteraf bleek dat we dus helemaal niet in het goede Kraton zaten, maar waarschijnlijk alleen in het museum. Andere medereizigers hebben namelijk uren in het Kraton doorgebracht. Daarna snel weer met Becaks terug naar het hotel. Franca en Sandra kregen dit keer een becak met een motortje. We waren vast te zwaar haha. Het is ook allemaal pittig hoor voor die fietsers. Af en toe rennen ze zelfs naast de fiets omdat het te zwaar is. Maar met motortje heb je weer kans op motorpech. Dat kregen wij dus, maar het was weer snel verholpen.
Eenmaal in het hotel aangekomen zijn we eerst met twee anderen van de groep gaan lunchen bij de Italiaan en daarna zijn Franca en Sandra even heerlijk gaan zwemmen en bij het zwembad wezen hangen, waar ook nog meerdere mensen van onze groep lekker aan het relaxen waren.
René bleef op de hotelkamer. Hij was echt helemaal niet fit en had hoge koorts en hoofdpijn. Vervelend hoor.
's Avonds zouden we naar een voorstelling gaan. Dit was een voorstelling met allemaal zang, dans en toneelspel. Voorafgaand daaraan konden we aanschuiven bij een dinerbuffet. De hele groep zou mee gaan. Uiteindelijk is René (en nog een paar zieken) thuis gebleven, die waren echt te beroerd, helaas.
Franca en Sandra zijn wel meegegaan. Het eten was verrukkelijk. De dansvoorstelling was een liefdesverhaal wat helemaal werd uitgebeeld met zang en dans. Erg mooi om te zien.
Om 22.00 uur was dit afgelopen en konden we weer naar de zieke toe. Die had het nog flink te pakken.
Morgen staat er een hele lange reisdag op het programma naar Malang. Hopelijk voelt hij zich dan wat beter.