Vakantie 2014 - Indonesië

Vandaag zijn we eerst rustig opgestaan en hebben ontbeten. René voelt zich niet helemaal fit dus het is fijn dat we niet zo'n drukke dag hebben ingepland. Eerst zijn we met de Becaks naar de Malioboro gegaan. Franca en Sandra konden nu samen in een becak en René moest alleen. De Malioboro was een hele lange winkelstraat met allemaal souvenirswinkeltjes en vooral heel veel Batik winkels. De Batik wordt hier op Java gemaakt, dus vandaar dat we het zoveel zien. Franca heeft alleen een armband gescoord. Ook hier hebben we vast weer teveel voor betaald ;-).
Daarna op naar het paleis van de Sultan (het Kraton). We waren daar eigenlijk zo uitgekeken omdat we het niet zo bijzonder vonden en we het ook zat waren. Achteraf bleek dat we dus helemaal niet in het goede Kraton zaten, maar waarschijnlijk alleen in het museum. Andere medereizigers hebben namelijk uren in het Kraton doorgebracht. Daarna snel weer met Becaks terug naar het hotel. Franca en Sandra kregen dit keer een becak met een motortje. We waren vast te zwaar haha. Het is ook allemaal pittig hoor voor die fietsers. Af en toe rennen ze zelfs naast de fiets omdat het te zwaar is. Maar met motortje heb je weer kans op motorpech. Dat kregen wij dus, maar het was weer snel verholpen.
Eenmaal in het hotel aangekomen zijn we eerst met twee anderen van de groep gaan lunchen bij de Italiaan en daarna zijn Franca en Sandra even heerlijk gaan zwemmen en bij het zwembad wezen hangen, waar ook nog meerdere mensen van onze groep lekker aan het relaxen waren.
René bleef op de hotelkamer. Hij was echt helemaal niet fit en had hoge koorts en hoofdpijn. Vervelend hoor.  
's Avonds zouden we naar een voorstelling gaan. Dit was een voorstelling met allemaal zang, dans en toneelspel. Voorafgaand daaraan konden we aanschuiven bij een dinerbuffet. De hele groep zou mee gaan. Uiteindelijk is René (en nog een paar zieken) thuis gebleven, die waren echt te beroerd, helaas.  
Franca en Sandra zijn wel meegegaan. Het eten was verrukkelijk. De dansvoorstelling was een liefdesverhaal wat helemaal werd uitgebeeld met zang en dans. Erg mooi om te zien.
Om 22.00 uur was dit afgelopen en konden we weer naar de zieke toe. Die had het nog flink te pakken.
Morgen staat er een hele lange reisdag op het programma naar Malang. Hopelijk voelt hij zich dan wat beter.

Vanmorgen weer vroeg op pad gegaan voor een bezoek aan de twee bijzondere tempels. Beide tempels staan op de Unesco werelderfgoedlijst. De eerste tempel was de Boeddhistische Borobodur. De prachtige tempel is opgebouwd als één grote stoepa (een soort klok waar een Boeddha inzit). De basis is 123 x 123 meter. De tempel bestaat in totaal uit 9 verdiepingen vol met allemaal boeddha's en stoepa's. De tempel is een tijd geleden helemaal verwoest door een aardbeving. Met behulp van Nederlanders is de tempel weer helemaal opgebouwd. Vele boeddha's hebben echter geen hoofd meer. Als je de boeddha in de stoepa aanraakt mag je 3 wensen doen. Doordat de boeddha's door het aanraken echter veel slijten mag je alleen nog maar de lotusbloem eromheen aanraken en dan drie wensen doen. We werden rondgeleid door een Nederlands sprekende gids. Hij vertelde veel over de Borobudur. Daarna konden we nog even op eigen gelegenheid rondlopen. Daarna weer terug naar de bus. Op de weg naar de bus werden we belaagd door allemaal mensen die souvenirs willen verkopen. Dit leek wel een beetje op Turkije. Gelukkig hebben we daar in de rest van Indonesië nog helemaal geen last van gehad! Op de heenweg naar de Borobodur waren deze souvenirverkopers er ook al. Hier heeft Sandra wel nog een Indonesische rijstveldhoed gekocht (vast weer veel te duur, want afdingen is niet ons vak!). Die hoed was een uitkomst want op de Borobudur was het goed warm.
Daarna weer op pad. Eerst even onderweg van een heerlijk lunchbuffet genoten. Lekker hoor. Zo komen we toch in tentjes waar je normaal niet van af zou weten.
Toen op pad naar de Pramadan. Dit is een Hindoeistische tempel. Weer heel anders dan de Borobudur Groot verschil tussen beide tempels is dat de Borobodur massief is en in de Pramadan zijn kamers waar je dus gewoon in kunt. Ook hier kregen we weer een rondleiding door een gids. De Pramadan was ook prachtig om te zien.
Daarna weer lekker terug naar het hotel. Dit was weer een volle dag. De hele dag op pad geweest. Aangekomen in het hotel nog even het eventuele programma voor de volgende dag doorgenomen. Wij hadden besloten om de volgende ochtend op eigen gelegenheid naar de Malioboro te gaan. Een van de grootste winkelstraten in Yogyakarta. Franca wilde nog graag even shoppen. Daarna gaan we gelijk nog naar het paleis van de Sultan zoat we 's middags even lekker bij het zwembad konden liggen. 's Avonds ging iedereen met het eigen gezin eten. Wij zijn naar een andere pizzeria geweest. Was ook weer erg lekker. Tussendoor ook nog even de schone was bij het wasvrouwtje opgehaald. Het zag er keurig uit. Ideaal. Daarna lekker ons mandje opgezocht.

Vandaag stond er weer een lange busreis op het programma naar de volgende stad. Onderweg zouden we de Borobudur aandoen, de oudste Boeddistische tempel ter wereld. Om 7.00 uur vertrokken we na het ontbijt in de stromende regen. Wat een regen kan er in korte tijd vallen. 's Nachts was het ook al flink tekeer gegaan met hevige buien. Tijdens het ontbijt hebben we Jochem nog toegezongen want die werd vandaag 39 jaar. Ook de bus hadden we de avond ervoor al versierd en er was een Bintang T-Shirt voor hem gekocht waar we al onze namen op hadden gezet. Hij was helemaal verrast.
Onderweg een paar stops gehad en rond de middag kwamen we bij het dorpje aan waar Rudi, onze gids, woont. Hij wilde heel graag zijn dorpje laten zien. Een dorpje van 3000 inwoners met leuke huisjes en vooral, alles zag er schoon uit. Dit was weer even heel wat anders dan alle troep die we de afgelopen dagen hadden gezien. Het dorpje was een echt Javaans dorpje waar normaal geen toeristen kwamen. Leuk om even door te lopen en bij Rudi thuis een plaspauze te hebben. Nou ja, bij Rudi thuis? Hij is zijn huis nog aan het bouwen en heeft alleen nog maar een woonkamer en slaapkamer. De wc en keuken gebruiken zij nog bij zijn schoonmoeder die naast hen woont. Daar was het wel weer wat viezer, maar ja, we zijn ondertussen al aardig wat gewend. We kregen van Linda, de vrouw van Rudi, allemaal een lekker kopje thee. Daarna weer snel naar de bus. Ondertussen was de zon weer gaan schijnen en konden we weer lekker puffen. De reis duurde erg lang omdat het hartstikke druk was op de weg. We zagen wel weer dat de scholen begonnen waren omdat er overal kinderen in uniformen rondliepen. Alle kinderen gaan hier in uniform naar school. Het verkeer was weer erg druk. Even nog een tijdje stil gestaan. Er lag een grote bus aardig in de kreukels in de berm. Die had een aardige smakker gemaakt, de chauffeur bleek overleden te zijn. Toch opzienbarend dat we zo weinig ongelukken zien in deze chaos op de weg.
Ondertussen werd het later en later en de kassa van de Borobudur zou om 17.00 uur sluiten. Na spoedoverleg met Jochem en de ouders is er besloten om de Borobudur voor vandaag niet meer te bezoeken. We zouden daar te weinig tijd hebben om rustig rond te lopen en dat zou jammer zijn voor wat een van de hoogtepunten van de reis zou moeten zijn. Waarschijnlijk wordt dit nu ingepland op de vrije dag die we in Yogyakarta zouden hebben. Uiteindelijk kwamen we om kwart over vijf aan in ons hotel. De kinderen namen nog even een duik in het zwembad terwijl wij de vuile was bij een plaatselijk wasvrouwtje gingen brengen. We moesten per kilo betalen; 7,5 kg voor 3 Euro, gewassen, gedroogd en gestreken! Daar kun je het thuis niet voor doen.  
Na het opfrissen zijn we met elkaar gaan eten bij de plaatselijke pizzeria. Erg leuk en gezellig, maar we moesten weer erg lang wachten en iedereen kreeg het eten om de beurt. Maar...., ze hadden wel wijn! Dat is hier op Java erg schaars. Op Bali schijnt dit anders te zijn.
Daarna ons bed opgezocht na de nodige muggen op de kamer te hebben gevangen!
Voor morgen staat een bezoek aan de twee tempels op het programma. De Boeddistische Borobudur en de Hindoeïstische Pramadan. Een lange dag weer.

Na een vroeg ontbijt stond om half negen de volgende excursie weer op het programma.
De hele groep ging mee, erg leuk. Er stonden buiten 26 becaks (fietstaxi's) klaar. Iedereen zocht een chauffeur uit en we gingen in optocht op pad. De eerste stop was bij een lokale markt. Hier doen de Indonesiërs hun dagelijkse boodschappen. Erg leuk om doorheen te lopen. Behalve langs de uitbeenderij en de vismarkt. Wat een smerige bende met vooral veel vliegen. Het klapstuk van de markt was de wc waar Sandra heen moest. Als je je schoenen uit moet trekken verwacht je een brandschone wc. Maar nee, deze was net zo smerig en nat op de vloer als alle anderen, beeehhhh. Maar ja, je moet maar nodig moeten.   
De prachtige tocht ging verder met de fietsen naar het dorpje van de gids. Onderweg weer prachtige natuur gezien. In het dorpje hebben we een leuke rondleiding gehad. Daarna naar het eindpunt van de fietstocht. Hier bezochten we een kroepoek fabriekje. Leuk om te zien hoe de kroepoek hier gemaakt wordt. Daarna stonden drie busjes (2 dichte en 1 open) te wachten. De kids werden in de open bus geladen, lekker stouwen. Op naar een kokosnoten verwerkings bedrijfje. Hier konden we de kokos proeven en de melk drinken (de inhoud van de kokosnoot blijkt dus helemaal geen melk te zijn maar een soort heldere limonade). Verder gelopen en toen kwamen we aan bij een tamme vliegende hond (heel bijzonder). Daarna hebben we nog gezien hoe bruine suiker werd gemaakt en deze bruine suiker konden we natuurlijk weer proeven. Heerlijk. Net caramel!
Als laatste kwamen we bij een Wajangpoppen makerij. Wat een prachtige exemplaren. Hier uiteraard weer wat uitleg gehad en verschillende families kochten een Wajangpop als souvenir. Voor Indonesisch begrippen zijn deze vrij duur, maar over een Wajangpop maken wordt dan ook wel twee weken gedaan!
Daarna weer in de busjes naar de lunch, die we van te voren al moesten opgeven. De keuze was dit keer, nasi, noedels of noedelsoep ;-). Allemaal lekker. Toen snel omgekleed voor het bodyraften in de rivier. Een zwemvest aan en van rotsen en watervallen springen. Wat een spektakel. Erg leuk vond iedereen dit. Daarna snel terug naar het hotel. Onderweg kwamen we nog langs een schildpadden opvangcentrum. Ook daar nog even een stop gemaakt en de nodige plaatjes met de schildpadden geschoten. In het hotel even opgefrist en daarna ging ieder familie afzonderlijk uit eten. Ook weer eens leuk.  
Franca gaat zo nog even stappen en wij gaan afronden. Morgen gaat de wekker om 5.00 uur. We hebben weer een lange busreis voor de boeg naar Yogyakarta, met  onderweg een bezoek aan de Borobudur.

Vandaag konden we wat uitslapen en dat was ook wel nodig. Franca was wezen stappen met de andere kids in café Bamboo en kwam uiteindelijk om drie uur pas 'thuis'. Ook Sandra had daardoor weinig nachtrust.
Na een standaard ontbijt (geroosterd brood, nasi en meloen) zijn Sandra en René naar het strand gegaan en was Franca aan het zwembad gaan liggen, want die zou niet meegaan op excursie. Op het strand weer dezelfde chaos als op de weg. Wat een drukte, wat een troep en ook hier scooters. Het is hier erg gevaarlijk om in zee te zwemmen vanwege de sterke onderstroom maar toch gingen mensen een stukje het water in. Wel was iedereen gekleed in short of lange broek met t-shirt of nog meer. We hadden onze schoenen uitgetrokken zodat we al pootje badend een stuk langs het strand konden lopen. En wat een bekijks hadden we weer, we moesten weer met de lokale bevolking op de foto. Na terugkomst in het hotel hebben we nog even gelunched. Een paar pannenkoeken en een sandwich die we ons goed lieten smaken. Franca blijkt op het laatste moment toch mee te willen gaan met de jungle excursie. We moesten nog opschieten om de tassen in te pakken, zodat we om 13.00 uur met de bus konden vertrekken.
Het laatste stuk naar het natuurreservaat moesten we lopen. We liepen door het andere deel van Pangandaran waar de vissers leefden en werkten. In het eerste stukje bos wat we door liepen, zagen we allemaal herten die inmiddels aan mensen gewend waren. Rustig zochten die herten wat te eten in de afvalberg die de mensen daar achterlieten. In het natuurreservaat aangekomen ging de gids op zoek naar bijzondere dingen en vertelde hij er wat bij. Zo zagen we een termietennest in de bomen, vertelde hij over de rode kleurstof uit de bladeren van een teak-boom waar je je haar mee kon kleuren, liet hij ons schorpioenen zien en vertelde over de diverse vruchten. Vervolgens kwamen we bij een aantal grijze apen aan. Erg leuk om die beesten van zo dichtbij te kunnen zien.
Nadat we door de grot zijn gelopen waar we geen stekelvarken (die er normaal wel zou zijn, maar wel vleermuizen hebben gezien, trokken we verder de jungle in. Plotseling zag Jochem, die halverwege de groep liep, een slang liggen. Het bleek een hele grote Python te zijn, die met zijn kop op één meter afstand van het pad lag! Ook de gidsen hadden nog niet zo'n groot exemplaar hier gezien. Verder zijn we nog op zoek gegaan naat een soort toekan, maar die hebben we alleen op grote afstand kunnen zien. De tocht zou moeten eindigen op een stil verlaten strandje (waar het wel veilig om te zwemmen was), maar het strandje bleek niet stil en verlaten te zijn. Ook hier was het vanwege de vakantie van de lokale bevolking vol. Vol met mensen en vol met taxi boten die de mensen van het ene naar het andere strand brachten. Op het strandje waren volop grijze apen die de prullenbakken leegroofden, een aantal zwarte apen in de bomen en ook nog een grote varaan. Na even gezwommen te hebben tussen de boten moesten we weer op 'huis' aan. Normaal zouden we terug moeten lopen, maar omdat het al laat was en omdat we al veel verder waren gelopen tijdens de jungle tocht, besloten we om met de (allerlaatste) boot terug te gaan. Ook weer heel bijzonder, we waanden ons net in Expeditie Robinson.
Na lekker gedouched te hebben, besloten we om in het hotel te blijven eten. Met de hele groep lekker gegeten. Na het plaatsen van de foto's zijn we lekker gaan slapen want we waren moe en werden lek gestoken door de muggen.

Vanmorgen vroeg opgestaan voor een dagje bus. Eindbesteming is Pangandaran waar we drie nachten zullen verblijven. Het was een lange busrit. Ontzettend druk op de weg, vooral op het verkeer wat ons tegemoet kwam, gelukkig. Die reden echt in een urenlange file berg op, berg af. Auto's, busjes, taxi's en vooral weer heel veel brommertjes met hele families erop. Eén busje was nog wel opzienbarend. Dit busje stond in een file op een weg omhoog. Ernaast liep een inzittende met een steen. Stond het busje stil bergop dan werd er een steen achter het achterwiel gelegd, zodat de auto niet achteruit zou rijden. Heel apart! Gingen ze weer rijden dan werd de steen weer weggehaald en liep de inzittende met steen weer mee totdat ze weer stil stonden. Ongelooflijk wat je hier allemaal op de weg ziet.
Een aantal keer tijdens de rit zijn we gestopt om van de toiletten gebruik te kunnen maken. Dit is dan op een tankstation met een moskee ernaast. Voor 2000 Rupiah kun je gebruik maken van een verschrikkelijk vieze wc, waar hele families tegelijk in gaan. De wc bestaat uit een gat in de grond, alles nat en vies, zonder toilet papier. Elke stop dus weer hilariteit alom bij de dames. Nee, op zo'n moment ben je blij als jongetje geboren te zijn.
Het is wel een erg mooie route, met mooie vergezichten. Halverwege doen we Kampong Naga aan. Dit 'authentiek' gebleven dorpje van 110 huizen, één moskee, één gemeenschapsruimte en één gezamelijke rijstopslag ruimte, ligt in een dal. Na ongeveer 400 treden kwamen we in het dorp aan. Onze gids gaf uitleg over de leefwijze en rituelen aldaar. Ook mochten we in één van de huizen kijken. Een huis bestaat uit de woonkamer, keuken, rijstopslag ruimte en slaapkamer van de ouders. De kinderen slapen in de woonkamer op de grond, die overigens op één kast na leeg is. Na een rondgang door het dorp gingen we weer terug omhoog om daar de lunch te gebruken. Er was keuze tussen nasi en bami. Na de nodige misverstanden, eenvoudig, maar toch lekker gegeten.
Daarna moesten we weer de bus in, met de daarbij behorende chaos op de weg. Je blijft je iedere keer weer verbazen dat het steeds goed afloopt.
Na toch nog een lange rit kwamen we om zeven uur aan in ons hotel. Het blijkt een ander hotel te zijn als in eerste instantie de bedoeling was. We zitten nu in het Surya Persona Beach Hotel. Er was alom hilariteit over de 3-persoons kamers. Er was een opklapbedje tussen de normale bedden gepropt waarbij ze de derde persoon verder vergeten waren, dus geen extra handdoek, glas, etc. Ook was het derde bedje van mindere kwaliteit op sommige kamers. Uiteindelijk is er door Jochem een tweetal kamers extra geregeld zodat de kinderen een andere indeling konden maken. Hoe, wie wat en waar is nog onderhevig aan veranderingen, maar Franca slaapt in ieder geval vannacht nog bij ons op de kamer. De komende twee nachten zien we wel wat er besloten gaat worden.
We hebben lekker gegeten met de gezinnen 1 t/m 4 in restaurant 'Relax'. Het was alleen even zoeken in alle drukte en herrie van deze kustplaats.
De komende twee dagen staan er erg leuke excursies op het programma en morgen kunnen we lekker uitslapen. Heerlijk! Zzzzzzzzzzz...

Vandaag al om 8.00 uur met de bus vertrokken op weg naar Bandung. Onderweg hebben we een stop gemaakt in Bogor. Hier hebben we een botanische tuin van 200 jaar oud bezocht. Prachtig met 40.000 verschillende bomen. We kregen een rondleiding van een vrouwelijke gids die Nederlands sprak. Ideaal. Leuk ook om zo'n rondleiding te hebben, zelf zou je maar een beetje rondlopen en nu kwam je langs alle bezienswaardigheden en kreeg je nog uitleg. Van het presidentiële paleis, naar de bamboebomen, de vliegende honden, de oudste boom, de lotusbloemen en naar de grote waterleliebladeren waar babies op kunnen liggen. We eindigden tenslotte bij een hele grote boom waar nog even een groepsfoto kon worden gemaakt. Niet alleen met onze eigen camera's maar ook weer door andere mensen, want een bezienswaardigheid dat blijven we toch.
Eigenlijk zouden we vandaag ook een rijstplantage hebben bezocht, maar omdat het zo druk op de weg zou worden door vakantie van de Indonesiërs is er besloten dat we via de snelweg naar ons tussenhotel zouden gaan. Anders hadden we heel laat in hotel aangekomen en naar een rijstplantage gaan we nog wel een andere keer.
Na het bezoek gingen we met de hele groep eten in een vooraf geregeld restaurant. Voor iedereen hetzelfde menu om tijd te besparen. Alleen de Vega girls kregen een soortgelijk menu zonder vlees of vis. Prima geregeld allemaal. Het eten stond binnen het kwartier op tafel. Het was een verzameling van allemaal verschillende soorten hapjes en een kommetje soep. Uiteraard voor de gasten met lef een extra bakje chilisaus, maar die hadden de meeste niet nodig! Wel weer heerlijk kunnen proeven van de Indonisische keuken.
Rond half 5 kwamen we aan in ons hotel. Echt luxe zeg. Een megakamer met inloopdouche! Eerst nog even gezwommen, brrrr was wel koud en daarna naar een luxe shoppingmall om te shoppen en te eten. Dit hebben we gewoon met z'n drietjes gedaan. De Djoser formule is dat de reisdagen vastliggen en verder niet. Wil je met elkaar eten dan kun je om 19.00 uur verzamelen in de lobby, ben je er dan niet dan gaan ze er van uit dat je iets anders gaat doen. Helemaal goed dus!
De shoppingmall was ook heel luxe. Ongelooflijk zeg wat een contrasten met de armoede die we in Jakarta hebben gezien.
We hebben heerlijk gegeten bij Pizza è Birra. Pizza en bier dus, wat toch ook wel weer een welkome afwisseling was van de rijst.
Na het eten zijn we nog via wat winkeltjes terug naar het hotel gelopen. Na enige hindernissen waarbij René een duik maakte in het open riool, kwamen we gelukkig toch zonder kleerscheuren in het hotel aan.
Nog even dit stuk tekst geschreven op bed. Nu nog even wat foto's plaatsen en dan snel gaan slapen. Morgen moeten we namelijk al weer om 7 uur gaan vertrekken. Een lange reis door een heel mooi gebied. Welterusten!

We zijn om 7 uur opgestaan en na het douchen en aankleden naar beneden gegaan voor een lekker ontbijt. Er lagen broodjes, croissantjes en zoete broodjes klaar met boter en jam. Ook stond er een traditioneel Indonesisch ontbijt klaar. Dit bestond uit nasi en diverse kipgerechten. Ook omelet en zoete aardappels kon je opscheppen. We hebben van alles wat genomen en sloten af met wat vers fruit.
Daarna konden we om 9 uur verzamelen voor een rondleiding door het oude gedeelte van Jakarta verzorgt door Jochem en Rudy. Al vrij snel liepen we door krottenwijken heen waar mensen woonden en handelden. Erg indrukwekkend om te zien. Alle mensen, ook hier, zijn uiterst vriendelijk. We hebben een bezoek gebracht aan het maritiem museum waar we een korte snelle rondleiding kregen van een man die een poging deed Nederlands te spreken. Na zelf nog even rondgekeken te hebben gingen we weer op pad. Op naar de haven, op naar de bootjes. Het was erg leuk om een stukje van de haven te zien Allemaal oude boten die tussen de verschillende eilanden varen ter bevoorrading. De ene nog ouder en verrotter dan de andere. Nadat we uit de bootjes waren gestapt, zijn we doorgelopen naar het grote centrale plein. Hier eindigde de rondleiding en kon ieder apart verder.
Na wat gedronken te hebben in een restaurantje zijn we op zoek gegaan naar de Chinese wijk. Helaas hebben we die niet gevonden, maar wel over een leuke markt gelopen. En oh oh, wat hebben we als westerlingen veel bekijks! Nadat we weer terug waren op het centrale plein werden we aangesproken of we met wat mensen op de foto mochten, ha ha. Ook in het Wajang poppen museum moest Franca met een stel meiden op de foto.
Daarna wilden we nog wat gaan eten in Café Batavia maar de bediening liet zo lang op zich wachten dat we weg zijn gegaan en in het hotel wat lekkers hebben gegeten.
Toen waren we wel toe aan een frisse duik, dus zwemspullen aangetrokken en lekker afgekoeld. Toen er nog wat andere reisgenoten bij kwamen, hebben we in het zwembad gelummeld. De jongens tegen de meisjes. Was erg gezellig.
Daarna zijn we weer gaan douchen en omkleden, omdat we om 18.00 uur moesten verzamelen voor de officiële ontvangst met een drankje en toespraak van Jochem.
Hierna zijn we met de hele groep gaan eten bij Café Batavia. Ook hier was het weer heel lang wachten op de bediening, de bestelling, het serveren (wat in delen gebeurde; iedereen at afzonderlijk) en de afrekening. Het eten was wel goed en lekker. Daarna weer heerlijk lopend terug naar het hotel gegaan. Ook het verkeer blijft hier altijd weer een uitdaging. Wat een scooters en auto's racen hier voorbij. Een hele familie op één scooter is hier heel normaal. Met helm, zonder helm, het maakt allemaal niet uit. En wat voor ons dan druk is, hier schijnt het verkeer door het einde van de Ramadan nog maar 1/10 van de normale hoeveelheid te zijn. Met het oversteken is de uitdaging, 'denk je in Nederland dat oversteken gaat niet lukken dan kan het hier wel......' Kortom: rennen tussen het verkeer door.  
In het hotel aangekomen de website bijgewerkt en snel naar bed. Morgen om 8 uur vertrekken we naar Bandung.

Op maandagochtend hebben we Odie naar het pension gebracht en vervolgens de laatste spullen ingepakt. Het is wel relaxed om zo laat te vertrekken; geen stress!
Om vijf uur zijn we vertrokken op weg naar Schiphol. Je zou denken dat we tijd genoeg hadden, maar door het slechte weer in de ochtend was het een behoorlijke chaos op Schiphol. Ook het uitprinten van de boarding card van Franca ging niet goed waardoor we ruim een uur in de rij moesten staan om het alsnog voor elkaar te krijgen.
Maar na een kleine vertraging was het vliegtuig toch goed vertrokken. We hadden prima stoelen (René had zelfs geen enkele stoel voor hem) en konden ons vermaken met wat films, eten en het invullen van visa en douane formulieren.  
Met een korte tussenstop in Kuala Lumpur, waar we een half uur de benen konden strekken, zijn we uiteindelijk in Jakarta aangekomen. De reis duurde in totaal 16 uur maar is ons erg meegevallen.
We werden op het vliegveld netjes opgewacht door onze reisleider, Jochem, en Rudy, de Indonesische gids (die erg om zichzelf kan lachen). Hier hebben we ook onze 22 andere reisgenoten ontmoet. Op het eerste gezicht allemaal aardige mensen. Na het oppikken van de koffers werden we met een bus naar het hotel gebracht. Na een drankje, de kamersleutel en de WiFi code te hebben gekregen in de lobby nemen we nog even een snelle duik in het zwembad op de derde etage van het hotel. Daarna douchen en op eigen gelegenheid op zoek naar een restaurantje. Het hotel staat vlakbij het oude gedeelte van Jakarta, Batavia, dus daar zijn we even heen gelopen om wat te eten. We kwamen terecht bij allemaal marktkraampjes waar de hele bevolking aan het verkopen is. Prachtig en erg leuk om te zien, net zoals wij ook erg leuk zijn om te zien (we zijn hier een echte bezienswaardigheid). De mensen hier zijn erg aardig en totaal niet opdringerig (gelukkig).
We hebben bij een restaurantje lekker gegeten voor omgerekend 10 euro. Daarna zijn we teruggelopen naar ons hotel om lekker te gaan slapen.

Welkom op onze website. Hier willen we jullie op de hoogte houden van onze reis naar Indonesië.